Apenheul

Orang-oetans

Leer ze (her)kennen

Amos en Sandy

Orang-oetan Amos (12 jaar) heeft een hele nieuwe look gekregen. Door de aanwezigheid van zijn voorganger Karl werd deze ontwikkeling onderdrukt. Vorig jaar overleed Karl op 52-jarige leeftijd. Dat was hét moment voor Amos om zich te ontpoppen tot een flinke vent met brede schouders, lange haren en grote wangplaten. Orang-oetan Sandy heeft wel oog voor het nieuwe uiterlijk van Amos. Ze brengen al veel tijd met elkaar door, dus misschien is Sandy binnenkort wel zwanger…
Bekijk het verhaal van Amos >>

orang-oetan poll

Wat vind jij het meest indrukwekkend aan Amos?



688 stemmen Stem

Wist je dat...

…deze ontwikkeling van een orang-oetanman nog nooit is vastgelegd? In Apenheul houden we de transformatie van Amos daarom nauwkeurig bij. Het is waardevolle informatie voor onderzoekers wereldwijd.

> Bekijk het orang-oetan gebied op de kaart

Korting op je entreekaartje

In onze webwinkel ontvang je standaard korting op de entreeprijs van Apenheul!

entree korting
X
  • Amos
    • Geboren:

      20-12-2000
    • Geslacht:

      Man
    • Vader:

      Kwen
    • Moeder:

      Dwang
    • Kinderen:

      Kesatu, Kawan
    • Gearriveerd in Apenheul:

      24-07-2008

    Amos (15 jaar)

    De troonopvolger!

    Amos heeft zich sinds zijn komst naar Apenheul goed weten te ontwikkelen als een gezonde, jonge orang-oetan man. Hij is zeer druk op het gebied van het versieren van de aanwezige orang-oetan dames. Wel moet gezegd worden dat hij niet bij alle dames direct in de smaak valt! Vooral de oudere dames zijn niet echt van hem gecharmeerd...

    Verder is hij zeer sociaal en kan hij goed met kinderen overweg. Hij heeft een zachtaardig en vriendelijk karakter. Ondanks zijn af en toe wat stoere uiterlijke vertoon, is Amos een zeer gevoelige kerel.

    Momenteel is Amos zich volop aan het ontwikkelen van een jonge puberkerel naar een heuse 'wangplaatman'. Deze transformatie is door het overlijden van Karl in een stroomversnelling geraakt. Amos begint zich meer en meer te profileren als een waardige troonopvolger.

    Te herkennen aan:

    • Grote, jonge man
    • Lang haar
    • Flinke baard
    • Al forse wangplaten
    • Flinke keelzak
  • Sandy
    • Geboren:

      29-04-1982
    • Geslacht:

      Vrouw
    • Vader:

      Giles
    • Moeder:

      Bali
    • Kinderen:

      Samboja
    • Gearriveerd in Apenheul:

      16-07-1999

    Sandy (34 jaar)

    Supermoeder

    Sandy heeft een zeer uitgesproken karakter. Ze wil heel graag alle aandacht van iedereen hebben en kan jaloers zijn als anderen aandacht krijgen. Net als alle andere orang-oetans is ze zeer intelligent en erg geïnteresseerd in haar leefomgeving.

    Gebleken is dat Sandy een supermoeder is die het liefst een kinderopvang zou gaan runnen. Naast haar eigen dochtertje Samboja heeft Sandy nog een babymeisje geadopteerd (Dayang). De twee meiden zijn door Sandy grootgebracht alsof ze een tweeling waren! In dezelfde periode waar dit alles zich afspeelde, had Sandy ook nog de verantwoording van Binti op zich genomen. Toen we probeerden om Sandy wat meer rust te geven om voor de “tweeling” te zorgen door Binti tijdelijk bij haar weg te halen, brak ze de tent bijna af. Waar haalden wij de moed vandaan om haar Binti bij haar weg te nemen?!

    Te herkennen aan:

    • Een wat lang gezicht
    • Deukje in haar voorhoofd
    • Vriendelijke uitstraling
    • Kokosnoot-achtige snoet
    • Bijna altijd in de buurt van haar kinderen
  • Kevin
    • Geboren:

      02-06-1982
    • Geslacht:

      Man
    • Vader:

      Onbekend
    • Moeder:

      Onbekend
    • Gearriveerd in Apenheul:

      13-09-2013

    Kevin (34 jaar)

    Kevin

    Kevin (31 jaar) is in september 2013 vanuit de dierentuin van Berlijn naar Apenheul gekomen. Het is een volledig ontwikkelde kerel: hij heeft karakteristieke wangplaten, lange haren en brede schouders. Kevin kan je erg doordringend aankijken met zijn fonkelende ogen. Hij lijkt je op zo'n moment echt te 'lezen' en maakt vaak lang oogcontact.

    De komst van Kevin naar Apenheul is een aanbeveling van het Europese fokprogramma voor orang-oetans. Hij heeft zich nog niet eerder succesvol voortgeplant en is daarom erg interessant voor het fokprogramma. Met de komst van Kevin zijn er nu twee wangplaatmannen in Apenheul. Een bijzonder fenomeen, dat in niet veel dierentuinen te zien is.

    Te herkennen aan:

    • Volwassen man
    • Flinke wangplaten
    • Beetje kort en gedrongen
    • Lange beharing
    • Doordringende blik
  • Josje
    • Geboren:

      15-09-1992
    • Geslacht:

      Vrouw
    • Vader:

      Pi-ku
    • Moeder:

      Barbara
    • Kinderen:

      Kesatu
    • Gearriveerd in Apenheul:

      30-05-2001

    Josje (24 jaar)

    Wispelturig

    Het karakter van Josje beschrijven is lastig, want deze dame verandert haar gedrag regelmatig en zet ons daar dan ook regelmatig mee op het verkeerde been. Over het algemeen is ze erg op zichzelf en zoekt ze zelden contact met anderen (zowel mensen als orang-oetans)

    Na  jaren zonder succes met Karl en Tom in aanraking geweest te zijn, is het haar in 2011 dan uiteindelijk toch gelukt om, met Amos, een gezonde baby op de wereld te zetten en vervolgens dan ook heel erg goed voor te zorgen. Misschien omdat ze met Amos een betere klik heeft?

    Sinds de geboorte van Kesatu lijkt Jos ook meer zelfvertrouwen te hebben gekregen, alhoewel ze zeker in het begin afstand hield tot iedereen (dit ter bescherming van de baby).

    Te herkennen aan:

    • Moeder van Kesatu (de jongste)
    • Kleine ogen
    • Donkere huid
    • Een vrij kort gezicht
  • Kesatu
    • Geboren:

      01-11-2011
    • Geslacht:

      Man
    • Vader:

      Amos
    • Moeder:

      Josje
    • Gearriveerd in Apenheul:

      01-11-2011

    Kesatu (5 jaar)

    De jongste telg

    Over Kesatu kan nog niet echt veel verteld worden aangezien hij nog aan de kleine kant is en heel veel tijd vastgeklampt aan zijn moeder doorbrengt. Wel is nu al een beetje te zien dat hij het erg leuk vind om de wereld te gaan verkennen en neemt hij de eerst klimstapjes op weg naar de vrijheid.

    Ondanks dat moeder Jos het niet altijd even leuk vind, komen er toch met enige regelmaat soortgenoten bij hen op bezoek en Kesatu vind dit allemaal best interessant.

    Te herkennen aan:

    • De kleinste orang-oetan
    • Piekerig haar
    • Kijkt wat dopey uit zijn ogen
  • Dayang
    • Geboren:

      01-12-2005
    • Geslacht:

      Vrouw
    • Vader:

      Karl
    • Moeder:

      Fien
    • Gearriveerd in Apenheul:

      01-12-2005

    Dayang (11 jaar)

    Pleegkind

    Omdat moeder Fien helaas niet goed begreep hoe haar baby bij haar uit de borst moest drinken, hebben we moeten besluiten om de kleine Dayang na 5 dagen toch bij haar moeder weg te halen. Wel hadden we het geluk dat Sandy(die zelf al voor dochter Samboja aan het zorgen was) maar al te graag de kleine Dayang wilde adopteren. Dayang groeide dan ook op naast haar iets oudere stiefzusje Samboja. Voor de meeste mensen leek het erop dat Sandy de moeder van een 2-ling was!

    Dayang is een rustig en ietwat terughouden meisje, die het liefst eerst een beetje de kat uit de boom kijkt. Dit in tegenstelling tot haar 'zusje' Samboja. Voor nieuwe ontwikkelingen heeft ze dan ook iets meer tijd nodig om zich daar op haar gemak bij te voelen.

    Net als Samboja krijgt Dayang in verband met haar leeftijd ook een anticonceptie pil.

    Te herkennen aan:

    • Klein meisje
    • Veel in de buurt van Sandy
    • Donkerder dan halfzusje Samboja
    • Beetje kaal op haar voorhoofd
  • Silvia
    • Geboren:

      19-12-1965
    • Geslacht:

      Vrouw
    • Vader:

      Onbekend
    • Moeder:

      Onbekend
    • Gearriveerd in Apenheul:

      20-07-1999

    Silvia (50 jaar)

    Niet de makkelijkste

    Silvia is moeder van vier kinderen, maar helaas heeft zij sinds 1989 geen kinderen meer gekregen. Alhoewel ze niet één van de makkelijkste karaktertjes heeft, kan ze het heel erg goed vinden met de aanwezige baby`s en kinderen van de andere orang-oetans. De omgang met de andere moeders kan nog wel eens tot botsingen leiden.

    Na het overlijden van Karl lijkt het er een beetje op dat Silvia wel klaar is met de aandacht van mannen. In de omgang met mensen kan ze echter weer wel beter met mannen dan met vrouwen overweg. Haar altijd aanwezig lijkende glimlach kan nog wel eens voor misverstanden zorgen...

    Hoewel men in het verleden dacht dat Silvia nogal op zichzelf was, heeft ze op Apenheul toch nieuwe vrienden envriendinnen weten te maken en leeft ze heel erg op in aanwezigheid van jongere soortgenoten. Ze kan dan de perfecte tante zijn!

    Te herkennen aan:

    • Klein en rond
    • Uitpuilende ogen
    • Grote keelzak
    • Speelt graag met de kleintjes
  • Samboja
    • Geboren:

      09-06-2005
    • Geslacht:

      Vrouw
    • Vader:

      Karl
    • Moeder:

      Sandy
    • Gearriveerd in Apenheul:

      09-06-2005

    Samboja (11 jaar)

    Echte puber

    Samboja lijkt qua uiterlijk en gedrag heel erg op haar moeder Sandy. Ze heeft bijna dezelfde kuren en wil dus ook het liefst alle belangstelling krijgen.

    Momenteel zit Samboja midden in de pubertijd. Redelijk nieuw voor haar is de aandacht van Willie en Amos. Om een eventuele zwangerschap voorlopig nog even te voorkomen krijgt ze tijdelijk een anticonceptie pil. Op deze manier kan ze met de beide jongens spelen, zonder dat dit serieuze gevolgen heeft...

    Samboja is behoorlijk ondernemend en voor haar leeftijd ook al vrij zelfstandig. Ze speelt en ravot veel met haar adoptiezusje Dayang maar vind het ook erg leuk om andere soortgenoten te ontmoeten. Natuurlijk valt ze altijd terug op moeder Sandy als er iets engs in haar omgeving gebeurt.

    Te herkennen aan:

    • Klein meisje
    • Licht van kleur
    • Iets groter en meer haar dan haar halfzus Dayang
  • Wattana
    • Geboren:

      17-10-1995
    • Geslacht:

      Vrouw
    • Vader:

      Tuan
    • Moeder:

      Fientje
    • Kinderen:

      Kawan
    • Gearriveerd in Apenheul:

      03-06-2008

    Wattana (21 jaar)

    Actieve dame

    Wattana heeft op te jonge leeftijd haar eerste kind gekregen en helaas wilde ze hier niet voor zorgen. Om haar een goede opleiding tot moeder te geven is ze in 2008 van Parijs naar Apenheul gekomen. Ze heeft hier veel tijd door kunnen brengen met de ervaren moeders en goed het kunstje van het moederschap af kunnen kijken. Op 22-02-2010 is ze bevallen van een gezonde jongen, Kawan genaamd. Vanaf dag één is Wattana een goede moeder gebleken. Of dit komt door haar opleiding weten wij natuurlijk niet, maar het heeft haar zeker geen kwaad gedaan.

    Wattana is een zeer actieve jonge vrouw en in alles en iedereen geïnteresseerd. Zelfs met de kleine Kawan om zich heen, heeft Wattana alle tijd om zich bezig te houden met haar leefomgeving. Ze lijkt zich snel te vervelen en staat altijd open voor nieuwe uitdagingen.

    Ze kan het redelijk goed vinden met haar soortgenoten, maar weet zonder al te veel uiterlijk vertoon toch behoorlijk dominant te zijn.

    Te herkennen aan:

    • Flinke vrouw
    • Altijd in de buurt van zoontje Kawan
    • Kijkt je onderzoekend aan
    • Lichte haren
  • Binti
    • Geboren:

      11-12-2000
    • Geslacht:

      Vrouw
    • Vader:

      Tuan
    • Moeder:

      Ralfina (Fientje)
    • Gearriveerd in Apenheul:

      16-04-2002

    Binti (15 jaar)

    Vrolijke jongedame

    Binti is op de leeftijd van bijna 1,5 jaar vanuit Antwerpen Zoo naar Apenheul gekomen. De intentie was om haar zo snel mogelijk door haar eigen moeder of door een andere orang-oetan moeder op te laten voeden.

    Ongeveer een half jaar na haar komst naar Apenheul kreeg Binti gezondheidsproblemen. Na het maken van een CT-scan, bleek dat Binti een of meerdere herseninfarcten had gehad. Dit verklaarde de uitval aan haar linkerzijde. Mentaal heeft zij hier gelukkig geen klachten aan over gehouden, maar de fysieke complicaties van haar herseninfarct zijn wel duidelijk zichtbaar. Tot de dag van vandaag heeft Binti nog verminderde controle van haar linkerarm en been. Tevens lijkt het erop dat haar groei wat achterblijft.

    Over het algemeen is Binti een vrolijke jongedame die behoorlijk puberaal gedrag kan vertonen. Het gapen en met de mond open zitten heeft zij overgehouden aan haar herseninfarct.

    Te herkennen aan:

    • Klein voor haar leeftijd
    • Met één arm kan ze niet zoveel
    • Trekt af en toe een gekke bek
  • Radja
    • Geboren:

      02-11-1962
    • Geslacht:

      Vrouw
    • Vader:

      onbekend
    • Moeder:

      onbekend
    • Kinderen:

      Willie, Merah
    • Gearriveerd in Apenheul:

      20-07-1999

    Radja (54 jaar)

    Zelfverzekerd

    Radja is een zeer zelfverzekerde dominante dame, die graag alles onder controle wil hebben. Ze is een zeer zorgzame en beschermende moeder en heeft in het verleden een kind geadopteerd.

    Momenteel is ze nog erg druk bezig met haar twee kinderen. Willie, haar zoon, levert gelukkig niet al te veel problemen op maar Merah, haar puberende dochtertje, kan het haar van tijd tot tijd nog wel eens moeilijk maken. Vooral als ze aan het eind van de dag naar binnen moeten komen, wil Merah nog wel eens weglopen en Radja heeft het dan best moeilijk om haar mee naar binnen te krijgen.

    Na een lang leven in de buurt van Karl, lijkt Radja geen interesse meer te hebben in andere mannen zoals Amos (misschien komt dit ook vanwege haar leeftijd).

    Te herkennen aan:

    • Gerimpeld gezicht
    • Ziet er wat oud uit
    • Donkere haarkleur
  • Kawan
    • Geboren:

      22-02-2010
    • Geslacht:

      Man
    • Vader:

      Amos
    • Moeder:

      Wattana
    • Gearriveerd in Apenheul:

      22-02-2010

    Kawan (6 jaar)

    Duidelijk aanwezig

    Ondanks zijn prille leeftijd, is Kawan al duidelijk aanwezig. Hij gaat al regelmatig op onderzoek uit en vind het fantastisch om met andere soortgenoten te spelen. Vooral tante Silvia is een favoriet.

    Moeder Wattana geeft Kawan alle ruimte om zijn ding te doen en hij maakt daar dan ook goed gebruik van. Hij is regelmatig helemaal in zijn uppie lekker bezig. Ook de aanwezigheid van andere dieren kan hem niet nerveus maken. Het maakt hem alleen maar nieuwsgierig en hij stapt dan ook dapper op deze rare wezens af.

    Dapper is hij ook als het om het verdedigen van zijn moeder gaat. Regelmatig wordt hij boos als je aan zijn moeder dreigt te komen en doet dan zijn uiterste best om haar te verdedigen. Erg grappig om te zien dat hij nu al zo'n stoere kerel is.

    Te herkennen aan:

    • Kleine orang-oetan
    • Beetje kaal op zijn hoofd
    • Altijd bij zijn moeder Wattana in de buurt
  • Merah
    • Geboren:

      27-03-2006
    • Geslacht:

      Vrouw
    • Vader:

      Karl
    • Moeder:

      Radja
    • Gearriveerd in Apenheul:

      27-03-2006

    Merah (10 jaar)

    Overleden

    Merah is in september 2015 op 9-jarige leeftijd overleden.

X

Verzorgersblog (28)

  • Sandy en Kevin

    14/07/2014

    Een aantal maanden geleden heeft Sandy voor het eerst kennis mogen maken met Kevin. In het begin was ze erg afstandelijk en probeerde ze haar (enigszins brutale) dochter Samboja ook bij de nieuwe man uit de buurt te houden. Maar langzaamaan kreeg ook Sandy in de gaten dat ze van Kevin niets te vrezen heeft. Ze durfde steeds iets dichterbij te komen en op een gegeven moment leek het er zelfs op dat ze Kevin wel aantrekkelijk begon te vinden!

    Elke keer als hij een beetje opgewonden was, dan kwam Sandy bij hem kijken. Ze bekeek hem dan van boven tot (vooral) onder. Kevin, die de orang-oetanvrouwen nog een beetje links liet liggen, leek in eerste instantie niet zo’n interesse in Sandy te hebben. Het duurde dan ook een aantal weken voor Sandy hem heeft weten ‘over te halen’ om met haar te paren. En dat hebben ze inmiddels al een aantal keer gedaan! Wie weet zal de Clearblue-test ons binnenkort wel goed nieuws brengen…

  • Moederskindje

    05/03/2014

    Willie is inmiddels alweer bijna 12 jaar. En toch is hij nog erg aan zijn moeder gehecht. Dat is ook niet zo gek, aangezien orang-oetans een lange periode bij hun moeder blijven. Op een gegeven moment is het toch tijd om ‘het huis uit te gaan’. Dat is ook de planning voor Willie. Hij zal dan naar een andere dierentuin moeten verhuizen. Voor ons is het daarom belangrijk dat hij nu al regelmatig wat tijd zonder zijn moeder doorbrengt.

    Worteling

    Deze week hebben we Willie samen met Wattana en Kawan in een verblijf geplaatst. In eerste instantie gingen ze de strijd met elkaar aan. Ze hielden een worstelpartij, waarbij Kawan iedere keer bovenop Willie sprong om zijn moeder te helpen. Hij was behoorlijk volhardend, terwijl Willie hem keer op keer weg duwde. Uiteindelijk gaf Wattana zich toch over en liet zich onderzoeken door Willie. En niet veel later leken de drie het prima met elkaar te kunnen vinden en waren ze zelfs aan het spelen.

    Liever niet

    In de tussentijd mochten Radja en haar dochter Merah voor het eerst kennismaken met Kevin. Daar wilden ze eigenlijk niet veel van weten en ze ontliepen de vriendelijke Kevin vooral. Radja is al op leeftijd (52 jaar) en had waarschijnlijk ook geen behoefte aan een (nieuwe) man.

  • Liefde op het eerste gezicht?

    17/02/2014

    Sandy, Samboja en Dayang hebben afgelopen week kennis mogen maken met Kevin. En dat was voor Sandy erg spannend. Ze liep zenuwachtig heen en weer en deed vaker een plasje dan normaal. Ze lijkt wel zo’n stoere dame, maar tijdens zo'n eerste kennismaking wordt ze behoorlijk verlegen.

    Na een tijdje werd ze gelukkig wat relaxter, hoewel ze Kevin nog steeds niet opzocht. Ze ontliep hem zelfs. Als één van haar dochters nieuwsgierig richting hem liep trok Sandy haar daar weg. Geen liefde op het eerste gezicht dus. Maar wat niet is kan nog komen toch?

    Bodyguard Kevin

    Binti kan het wel goed met Kevin vinden. Ze mocht er daarom ook bij blijven toen Sandy en haar kinderen kennis kwamen maken. De vrouwen kunnen het namelijk wel goed met élkaar vinden. Toch proberen ze Binti soms te snel af te zijn door haar eten af te pakken. Daar heeft Binti nu wat op gevonden. Ze gebruikt Kevin gewoon als haar persoonlijke bodyguard. Heeft ze wat lekkers gekregen, dan eet ze dat in de buurt van Kevin op. Sandy zal dan niets doen (of durven).

  • Eerste paring voor Kevin!

    27/01/2014

    Kevin was, vooral toen hij hier net kwam, erg op zichzelf. Dat er orang-oetans in de buurt zijn waar hij kennis mee kon maken, leek hem niet zoveel te doen. Totdat de nieuwsgierige Kawan hem bezocht. En met Binti kon hij het al meteen goed vinden. Ze komt zonder moeite dichtbij hem zitten. Vooral als hij wat te eten heeft, dan snoept ze weleens wat van hem mee.

    Ziekjes

    Afgelopen week voelde Kevin zich niet zo lekker en mocht daarom in een verblijf langs de dienstruimte vertoeven. Zo kunnen we hem goed in de gaten houden en hoeft hij zich niet zo in te spannen met klimmen. Onze aandacht lijkt hij erg gezellig te vinden. Als we bezig zijn met schoonmaken dan kijkt hij graag toe.

    Oefenen

    Op een gegeven moment kwam Binti naar hem toe om iets van zijn eten te pakken. Soms vindt hij dat goed, maar andere keren ook niet. Hij duwt haar dan weg of loopt op haar af waardoor ze toch even wat meer afstand neemt. Deze keer werd hij ineens opgewonden en pakte Binti vast.

    Hij taste haar af en er volgde zelfs een paring! Het is de eerste keer dat we Kevin hebben zien paren in Apenheul. En hoewel Binti niet zwanger kan worden omdat ze de pil krijgt, was het voor Kevin wel een mooie ‘oefening’. Het geeft ons hoop dat hij in de toekomst misschien ook wel met Sandy zal paren. Zij mag tenslotte wel weer zwanger worden.

  • Hoe gaat het nu met Kevin?

    20/12/2013

    Zoals je eerder hebt kunnen lezen, heeft Kevin zijn verblijf al gedeeld met Wattana en haar zoon Kawan, Josje en haar zoon Kesatu en ook met Silvia. We hebben ze ook al eens bij elkaar in één groot verblijf geplaatst. Dat ging best goed, alleen deed Wattana af en toe wat baldadig tegen Kevin.

    Eigenlijk vond de meeste interactie tussen Kevin en Kawan plaats. Het jonge ventje vindt Kevin erg interessant. Hij zoekt dan ook regelmatig toenadering tot de supervriendelijke Kevin.

    Nieuwe kennismaking: Binti

    Vandaag hebben we Binti maar eens bij de dames, hun kinderen en Kevin gelaten. Het was ook een tijdje geleden dat Josje en Binti bij elkaar op visite zijn geweest. We wisten dus niet hoe beide dames zouden reageren.

    Binti en Josje gingen direct naar elkaar toe en keken even diep in elkaars ogen. Dat was een goed teken. Josje, die erg beschermend over Kesatu is, liet hem al snel los en stond het toe dat Binti met hem ging spelen. Af en toe haalde ze hem wel weer op. Waarschijnlijk vond ze Binti dan te ruig worden.

    Voor Binti was het ook de eerste keer dat ze bij Kevin in het verblijf was. Hoewel ze vooral oog voor Kesatu had, nam ze af en toe nieuwsgierig een kijkje bij Kevin. Nu ik dit schrijf zitten ze rustig naast elkaar, alsof ze elkaar al heel lang kennen. En dat zien we graag!

  • Kevin en de dames

    18/11/2013

    Eerder vertelde ik al dat orang-oetan Kevin zijn verblijf heeft gedeeld met Wattana en haar zoontje Kawan. En ook met Josje en haar zoontje Kesatu.   

    Kevin en Kawan

    De tweede keer dat Wattana en Kawan bij Kevin verbleven zagen we al wat meer reactie van Kevin op het gedrag van Wattana. Toen ze hem weer eens aan zijn haren trok, keerde hij zich nu wel naar haar toe en probeerde hij haar achterna te gaan. Maar Wattana is hem nog altijd te snel af. Haar 3,5 jarige zoon Kawan is nog erg speels en nieuwsgierig en neemt soms het initiatief om met Kevin te spelen. Het is erg grappig om zo’n grote wangplatenman met een nog heel klein mannetje te zien stoeien.

    Kevin en Silvia

    Ook Silvia heeft inmiddels kennis mogen maken met Kevin. In eerste instantie was ze een beetje boos toen ze bij hem in het verblijf kwam. Maar Kevin bleef, net als altijd, erg relaxed. Daardoor werd Silvia ook vrij snel weer rustig. Afgelopen weekend hebben de drie orang-oetanvrouwen - Wattana, Josje en Silvia - en hun kinderen twee grote verblijven met Kevin gedeeld. Silvia en Josje gingen hun eigen weg, terwijl Wattana af en toe weer de kans zag om Kevin te ‘plagen’.

  • Hoe gaat het met Kevin?

    14/10/2013

    Het is alweer een maand geleden dat Kevin naar Apenheul kwam. Inmiddels kent hij het binnenverblijf goed. Buiten is hij nog niet zoveel geweest. Als Kevin buiten is gaat hij al snel op de koude grond liggen en dat is, vooral voor orang-oetans, toch even te koud met dit herfstachtige weer.

    Wie kijkt naar wie?

    Kevin is dus vooral binnen te zien, waar hij de bezoekers vaak nieuwsgierig aankijkt door de ramen. Hij kan sinds kort ook in een verblijf waar hij de mogelijkheid heeft om de dierverzorgers te zien. Dat was hij ook gewend in zijn verblijf in Berlijn en dat lijkt hij ook in zijn nieuwe onderkomen wel fijn te vinden.

    Zachtaardig

    Kevin heeft een tijdje met Wattana en Kawan een verblijf gedeeld. Het tweetal had al snel in de gaten dat Kevin een zachtaardig karakter heeft en dat ze hem behoorlijk konden domineren. Op een gegeven moment gingen ze, behalve hem nat te spuwen, ook op hem plassen en slingerden de touwen waaraan hij wilde klimmen heen en weer. Hoog tijd dus om Kevin rust te geven en Wattana en Kawan weer naar Silvia te laten gaan. De dames waren duidelijk blij elkaar weer te zien en Silvia begon meteen met Kawan te spelen.

    Josje en Kesatu

    Momenteel deelt Kevin zijn verblijf met Josje en Kesatu. Dat gaat goed. Tot zover dat Josje en Kesatu Kevin ontlopen als hij eraan komt en Kevin verder niet veel moeite doet om contact met hen te leggen. Ze zijn dus nog geen dikke maatjes, maar wel zichtbaar op hun gemak in deze situatie.

  • Kevin

    03/10/2013

    Inmiddels is orang-oetan Kevin alweer bijna 3 weken in Apenheul. Hij lijkt het hier bij ons allemaal wel prima te vinden. Inmiddels deelt Kevin zijn verblijf met twee andere orang-oetans: Wattana en haar zoontje Kawan.

    Even voorstellen

    Toen ze elkaar voor het eerst ontmoette, reageerde Kevin nauwelijks. Wattana daarentegen trok haar hele trukendoos open om een reactie van hem uit te lokken. Ze slingerende een aantal keer boven hem langs om hem een tik te geven. Ze spuugde een goed gevulde mond met water naar hem leeg. En zelfs Kawan deed het spelletje mee. Kevin was er niet erg van onder de indruk. Hij bleef er heel rustig onder en is erg op zichzelf.

    Het eiland op!

    Omdat Kevin zo’n prettige, rustige man is konden we hem al snel naar buiten doen. Zeker met dit heerlijke nazomerweer. Toch vonden we het nog wel even spannend, want Kevin heeft nog nooit een eiland met water eromheen gezien. Gelukkig verliep ook dit erg voorspoedig. Kevin leek zelfs zichtbaar van het zonnetje te genieten.

    Binnenkort zullen we kijken wie er nog meer kennis wil maken Met Kevin. Misschien Binti wel, want ze kijkt af en toe wel erg geïnteresseerd naar hem.

  • Nieuwe bewoner

    20/09/2013

    Wangplatenman Kevin is afgelopen week vanuit Berlijn naar Apenheul verhuisd. Zijn reis, onder begeleiding van een dierverzorger en dierenarts uit de Berlijnse dierentuin , verliep vlot. De medewerkers uit Berlijn zijn nog een paar dagen gebleven, zodat Kevin een bekend gezicht kon zien. Bovendien konden zij ons zo meer vertellen over het verleden, de gewoontes en het karakter van Kevin.

    Eerste kennismaking

    Kevin is vanaf het begin af aan al heel relaxed. Bij aankomst liep hij heel rustig zijn transportkist uit om vervolgens op zijn gemak het verblijf te verkennen. Hij kon de andere orang-oetans wel zien, horen en ruiken, maar daar reageerde hij bijna niet op.

    Ieder zijn eigen manier

    Onze orang-oetans reageerden ieder op hun eigen manier. Willie deed erg puberaal door aan touwen te rammelen en op het raam te slaan. Silvia reageerde een beetje boos en ontfermde zich direct over Kawan, die nogal geschrokken was. Zijn moeder Wattana is vooral nieuwsgierig en kijkt regelmatig door het raam naar haar nieuwe buur.

    Amos vs. Kevin

    De grote vraag was natuurlijk hoe Amos zou reageren. Maar er gebeurde eigenlijk weinig. Amos is net zo relaxed als altijd en lijkt niet erg onder de indruk te zijn van zijn concurrent. Amos en Kevin worden niet in samen geplaatst, maar de andere orang-oetans mogen binnenkort wel kennismaken met Kevin. Ik hou je in deze blog op de hoogte.

  • Lang bij de moeder

    09/09/2013

    Zoals waarschijnlijk wel bekend heeft Sandy nog altijd twee dochters bij zich. Samboja, haar biologische kind, en Dayang, die ze heeft geadopteerd. Inmiddels zijn ze al 8 jaar oud, maar ze zullen nog heel wat jaren bij Sandy blijven. Orang-oetan kinderen blijven namelijk een behoorlijk lange tijd bij hun moeder. Natuurlijk worden ze steeds zelfstandiger en gaan ze steeds meer hun eigen gang, maar ook nu kunnen ze nog steeds heel wat van Sandy leren.

    Om leren gaan met een man

    Momenteel trekt Sandy veel met Amos op. Amos heeft het laatste anderhalf jaar een ware metamorfose ondergaan tot wangplaatman. Het lijkt ook wel of Sandy hem aantrekkelijker is gaan vinden. Bovendien kan zij weer vruchtbaar zijn, gezien de leeftijd van haar dochters. Bij orang-oetans zit er altijd een flinke periode tussen de geboorte van de kinderen. Dit is voor Samboja en Dayang een hele mooie periode om te zien hoe je als orang-oetan vrouw met een man omgaat.

    en met kinderen...

    Als Sandy weer een keer een baby krijgt, zullen ze ook mee kunnen kijken hoe hun moeder voor een kind zorgt. Deze ervaring hebben ze natuurlijk ook al meegekregen toen ze zelf werden grootgebracht. Wanneer een orang-oetan uit nood door mensen wordt groot gebracht, weet deze later meestal niet hoe je voor een baby moet zorgen. Wel kunnen ze het nog leren door genoeg tijd met ervaren orang-oetan vrouwen door te brengen, die op dat moment kinderen hebben.

    Wattana is daar een prachtig voorbeeld van. Ze is door mensen groot gebracht en wist niet wat ze met haar eerste baby aan moest. Vervolgens is ze vanuit de dierentuin waar ze eerst woonde naar Apenheul gekomen. Hier kon ze Sandy en ook de ervaren moeder Radja volgen. Ze kreeg de eerste nakomeling van Amos, namelijk Kawan, die ze met succes zelf groot brengt!

  • Bouwwerkzaamheden

    26/08/2013

    Je hebt het al eerder kunnen lezen: het is een hele uitdaging om een verblijf te maken dat ‘orang-oetan-proof’ is. Zo heeft Amos al meerder malen zijn enorme gebit getest op de houten spanten van het binnenverblijf. Momenteel wordt er daarom hard gewerkt in de vier binnenverblijven van de orang-oetans.

    Bescherming

    Om de houten spanten in het binnenverblijf zijn nu ijzeren randen aangebracht. Deze worden, behalve vastgeschroefd, ook vastgelast. Zo zijn ze bestand tegen de harde nagels, gebitten en vindingrijkheid van de orang-oetans. Althans…

    Solartubes

    In één van de verblijven worden op dit moment drie ‘solartubes’ in het dak gemaakt. Dit zijn grote buizen met spiegels en glas erin om zo het daglicht naar binnen te laten komen. Het is een aanvulling op de ramen in de verblijven.

    Orang-oetans timmeren mee

    De werkzaamheden gaan gepaard met veel lawaai. Voor ons is het soms wel verwarrend wie nu wat aan het doen is. Vanmorgen zagen we de Technische Dienst naar buiten lopen, maar het getimmer hield niet op. Sandy was vrolijk doorgegaan met het timmeren… met een steen.

    Hebben de orang-oetans last van de herrie, dan kunnen ze ervoor kiezen om naar buiten te gaan. En met dit weertje is dat geen probleem voor ze. Toch zien we dat ze af en toe wel nieuwsgierig toekijken wat er allemaal gaande is in hun verblijf. Het blijven tenslotte orang-oetans…

  • Eet smakelijk!

    15/08/2013

    Smaken verschillen, ook bij de orang-oetans. Amos heeft bijvoorbeeld geen moeite met een citroentje, terwijl andere orang-oetans een zuur gezicht trekken als ze er één voorgeschoteld krijgen.

    Net als ons houden orang-oetans ook van lekker en gevarieerd eten. Ze krijgen daarom allerlei soorten groente en fruit, bladeren, apenbrokken en af en toe wat gekookte kip. Zo houden we rekening met wat ze van nature nodig hebben.

    Niet zonder moeite

    In het wild zijn orang-oetans een groot deel van de dag bezig met het zoeken naar voedsel. We geven de orang-oetans in Apenheul daarom ook ongeveer 7 keer per dag iets te eten. Soms moeten ze er wel iets moeite voor doen. Bijvoorbeeld door een hazel- of walnoot uit de puzzelbox te halen. Of met een stokje de honing uit de gaatjes in een houtblok te peuteren.

    Smullen

    Sommige soorten groente en fruit krijgen de orang-oetans dagelijks te eten, zoals appel, sinaasappel, tomaat, witlof, andijvie en wortel. Andere soorten krijgen ze af en toe, zoals het zoetere seizoensfruit of zuurkool. En het is pas echt feest als we dadels uitdelen. Die vinden ze zo lekker, dat ze ze heel langzaam eten. Om extra lang van te genieten. Zo doe ik het ook trouwens…

  • Waterpret

    02/08/2013

    Wattana houdt zich graag bezig met water. Soms graaft ze een kuil in de biobodem waar dan een laag water in komt te staan. Hier kan ze vervolgens lekker in kliederen. Ze vult ook regelmatig haar mond met water en mikt vervolgens erg goed op een dierverzorger. Het lijkt erop dat haar zoontje Kawan net zo gek is op water en dat hebben we met dit warme weer gemerkt!

    Peuterbad

    Vandaag was het weer zo’n superwarme zomerdag. Kawan zocht de verkoeling op en ging tussen twee eilanden in een ondiep laagje water zitten spelen.. Het leek wel of hij in een peuterbadje van het plaatselijke openluchtzwembad zat! Op een gegeven moment was hij echt kletsnat van al dat gespetter. Hij moet daarbij ook wel uitkijken, want naast hem is het water ineens erg diep. En mensapen kunnen niet zwemmen…

    Badmeester Silvia

    Gelukkig lijkt ‘tante’ Silvia zich te gedragen als een heuse badmeester. Ze zat op een hoog plateau boven het peuterbad en hield de poedelende Kawan de hele tijd nauwlettend in de gaten. Inmiddels is het voor Kawan wel weer welletjes geweest en droogt hij nu op in het zonnetje bij zijn moeder Wattana.

  • Hittegolf

    29/07/2013

    De stranden werden drukbezocht, er werd gezwommen en genoten van een verkoelend ijsje. Afgelopen week was iedereen op zoek naar verkoeling. Ook onze orang-oetans.

    Van oorsprong komen orang-oetans voor in de tropische regenwouden van Borneo. Ze houden wel van warmte, maar niet van de felle zon. Daarom zoeken de orang-oetans in Apenheul regelmatig de schaduw op of blijven zelfs binnen als de zon te fel schijnt.

    Apenijs

    Om wat verkoeling te bieden delen we met het warme weer speciale ijsjes uit aan de apen. De ijsjes maken we zelf, van water, Roosvicee, noten en fruit. Dat doen we dan in kartonnen bekertjes (die je ook in onze horeca vindt) en dat vriezen we in.

    Smullen!

    De verfrissende tussendoortjes werden erg gewaardeerd door de orang-oetans. Amos vond het wel een beetje koud aan zijn handen en had daar een slimme oplossing voor. Hij wikkelde een pluk houtwol om zijn hand om zo lekker van zijn ijsje te kunnen genieten.

    Paraplu of parasol

    Het gebruik van houtwol (dat ze van ons krijgen om een slaapnest te bouwen) hebben we vaker gezien. Ze wikkelen het ook om hun hand als ze braamtakken krijgen en de stekelige doornen niet aan willen raken. En ze lopen ook regelmatig met een pluk houtwol op hun hoofd naar buiten. Handig als paraplu als het regent, maar ook als parasol als de zon schijnt.

  • Spelen met Kesatu

    18/07/2013

    Zoals ik in de blog ‘de aanhouder wint’ al vertelde, willen Samboja en Dayang erg graag met Kesatu spelen. Josje is daar normaal gesproken niet zo van gediend. Ze is een goede moeder en wil Kesatu zoveel mogelijk beschermen, zelfs tegen puberende orang-oetanmeisjes die alleen maar willen spelen.

    Alle ruimte

    Met dit lekkere weer zetten we vaker de verblijven met elkaar in verbinding. Zo kunnen de orang-oetans zelf kiezen in welk verblijf of op welk eiland ze willen rondhangen. Josje en Kesatu zitten daardoor ook vaker samen met Amos, Sandy, Samboja en Dayang. Ook vandaag.

    Op haar dooie gemakje

    Aan het einde van de dag zagen we Josje heel relaxed op haar rug liggen in het zonnetje. Kesatu liep los over het gras en Samboja en Dayang zaten daar ook bij. Eerst leek het wel of ze tikkertje speelden, dat uitliep in een stoeipartijtje. Josje keek toe vanuit haar relaxte positie en vond het eigenlijk allemaal wel prima. Yes! Dayang en Samboja mochten eindelijk eens met de jonge Kesatu spelen.

    Genoeg gespeeld.

    Op een gegeven moment vond Josje het wel welletjes. Ze haalde Kesatu weer op en Samboja en Dayang gingen terug naar hun eigen eiland, waar Amos en Sandy ook waren. Het leek alsof het de normaalste zaak van de wereld was voor Josje, maar wij weten wel beter… Of zou het toch komen door het zomerse, zonnige weer dat Josje zo relaxed in haar opvoeding is geworden?

  • Amos en Sandy

    11/07/2013

    Het lijkt soms wel alsof Amos verliefd is op Sandy. Vandaag was weer zo’n dag… Amos leek wel vastgeplakt te zitten aan Sandy. Waar ze ook hing, klom of lag, Amos was erbij.

    Hij dwingt haar dan nergens toe, maar volgt haar alleen en imiteert zelfs haar bewegingen. Hij probeert dan ook wat aan haar te ruiken, kijkt lang naar haar en is het liefst zo dicht mogelijk in de buurt.

    Etentje voor twee?

    Normaal gesproken zondert Amos zich tijdens het voeren af van de rest, zodat hij rustig zijn ontbijt of avondeten kan eten. Sandy en haar kinderen Samboja en Dayang hebben dan ook even rust om te eten. Maar vandaag liet Amos zich niet van Sandy scheiden. Dan maar gezellig samen eten, maar wel met de kinderen erbij natuurlijk.

    Wederzijds

    Sandy vindt de aandacht van Amos, die steeds breder en groter wordt, wel prima. Het is dan ook niet onwaarschijnlijk dat Sandy in haar vruchtbare periode is en Amos haar daarom extra aantrekkelijk vindt. De ervaring leert dat er na zo’n periode van wederzijdse interesse wel een paring volgt, of eigenlijk een reeks paringen.

    Afwachten

    Aangezien Dayang en Samboja alweer 7 en 8 jaar oud zijn, mag Sandy wel weer zwanger worden. Wanneer dit zal gebeuren is voor iedereen een verrassing. De zwangerschapstest hebben we voor de zekerheid al in huis gehaald. En aan de interesse van Amos zal het zeker niet liggen…

  • Waterballet

    04/07/2013

    Hoewel mensapen niet kunnen zwemmen, spelen orang-oetans wel graag met water. Pas geleden hoorden we ineens een hoop gespetter in het binnenverblijf. Binti had de drinknippel in haar verblijf ingedrukt, zodat haar verblijf volstroomde met water. Vervolgens ging ze op de grond zitten en zwierde met haar armen door het water.

    Het waterballet bleef niet onopgemerkt. Willie snelde er ook op af en deed vrolijk mee. In de waterplas, die inmiddels ook voorzien was van het nodige prut, stoeiden ze samen. Zo nu en dan werd de plas bijgevuld door de drinknippel weer ingedrukt te houden.

    Er een stokje voor steken

    Josje heeft er een handje van om een stokje in de drinknippel te steken. Zo blijft het water maar doorstromen. Niet heel grappig, want dat deed ze ook als wij al naar huis zijn voor de avond… Het gevolg: bij aankomst troffen wij een binnenverblijf aan dat helemaal onder water stond. Dat was niet bepaald energiezuinig en zorgde voor een hoop extra werk. Daarom zijn de drinknippels nu vervangen voor drinknippels die ‘orang-oetanproof’ zijn.

    Wattana’s humor

    Wattana weet nog iets leukers te doen met water. Ze zuigt haar mond vol en wacht tot er een dierverzorger in haar buurt is. Dan slaat ze toe. Ze weet ons regelmatig te raken met een plens koud water. Kletsnat zijn we dan. Maar ach… stiekem kunnen we er wel om lachen.

  • Spelen met een lap stof

    27/06/2013

    Jute zakken en lappen… de orang-oetans zijn er erg creatief mee. Deze week hebben we ze weer op een aantal getrakteerd. Dayang ging meteen aan de haal met zo’n lap stof. Ze gooide een stukje over zich heen rolde ermee door het verblijf. Blijkbaar vindt ze het erg leuk om niet te kunnen zien waar ze heen rolt en wie of wat er op haar afkomt.

    Opgewonden

    Samboja gooide haar lap over een touw om er vervolgens aan te hangen en deze rond te draaien. Eenmaal ‘opgewonden’ draaide ze razendsnel weer terug. Je zou denken dat ze er misselijk van wordt, maar Samboja kreeg er geen genoeg van.

    Schommelen

    Kawan schommelde aan een lap heen en weer boven zijn moeder Wattana. Elke keer als hij overzwaaide probeerde hij haar aan te raken op haar hoofd. Het leek wel een soort tikkertje.

    Kiekeboe

    Silvia deed een middagdutje en gebruikte een lap als een soort deken. Totdat Kawan met haar wilde spelen. Toen was de lap goed voor het welbekende spelletje kiekeboe. Kawan had er duidelijk lol in.

    Handwasje

    Wattana heeft weer iets anders verzonnen. Ze hield de jutte lap in het water tot hij helemaal doordrenkt was. Vervolgens kneep ze de lap uit boven haar mond…een creatieve manier om te drinken vonden we. Toen ze er genoeg van had hing ze de lap over een touw. Het leek alsof ze de was ophing om te drogen.

  • Kinderen...

    20/06/2013

    Met het prachtige weer van deze week vinden de orang-oetans het heel fijn om hun tijd buiten door te brengen. En geef ze eens ongelijk.

    ’s Avonds is het toch écht tijd om weer naar binnen te gaan. De volwassen orang-oetans weten precies wat de bedoeling is. Ze komen graag binnen voor hun avondmaaltijd, om vervolgens een nest te bouwen en te gaan slapen.

    Lekker spelen

    De jonge orang-oetans weten ook wel wat de bedoeling is, maar werken niet altijd mee. Ze komen niet zo snel naar binnen als dat wij zouden willen. Merah, de dochter van Radja, maakt er een spelletje van.

    Als Radja al lang en breed binnen is, blijft zij koppig buiten zitten. Komt ze echt niet binnen, dan keert Radja toch maar weer naar buiten om Merah te gaan halen. Je ziet haar bijna zuchtend naar buiten strompelen.

    Verstoppertje

    Maar Merah geeft zich niet zomaar gewonnen. Ze klimt expres zo ver mogelijk bij haar moeder vandaan. Het kost Radja - 51 jaar en een bejaarde dame - heel veel moeite om haar dochter in te halen.

    Maar ze geeft niet op. Als ze een arm of been van Merah eindelijk te pakken heeft, dan geeft Merah zich gelukkig snel gewonnen en gaat gemakkelijk mee naar binnen.

    Het is wederom zo herkenbaar: apenkinderen of mensenkinderen, ze willen allemaal zo lang mogelijk buiten spelen.

  • Puzzelende orang-oetans

    13/06/2013

    In Apenheul stimuleren we het natuurlijke gedrag van de dieren. Net als in het wild zorgen we ervoor dat het vinden van voedsel een uitdaging is. Op het orang-oetan eiland hebben we daarom een puzzel geplaatst.

    Bovenin  de puzzel leggen we iets lekkers. De orang-oetans moeten dit met behulp van een stokje door de gaatjes naar beneden zien te krijgen. Onderin kunnen ze het er dan uitvissen. Een smakelijke beloning dus.

    Voerboxen

    Onlangs hebben we ook een paar voerboxen geplaatst. Het zijn ronde blokken, voorzien van spijlen. Hier kunnen we iets lekkers in doen, zoals groente of fruit, dat de orang-oetans eruit moeten peuteren. Daar zijn ze wel even mee bezig en het is een leuke aanvulling op de houtblokken die al op de eilanden hangen, waarin we af en toe honing verstoppen.

    Mini mysterie

    De orang-oetans kunnen zichzelf ook heel goed vermaken. Zo zagen we Sandy en Amos laatst bij één van de bomen op het eiland zitten. Er lagen allerlei stokjes om hen heen die ze gebruikten om in de boomstam te prikken. We hadden geen idee wat ze aan het doen waren.

    Geduld

    We zijn er toch maar even een tijdje bij blijven kijken. Plots kwam er een vogeltje aanvliegen dat in een spleet van de boomstam kroop. De boom bleek hol te zijn, waarschijnlijk voorzien van een nestje. En dat is iets wat de aandacht van Amos en Sandy wel trekt. Het is ze niet gelukt om erbij te komen. Maar het heeft wel een paar weken geduurd voordat ze de moed opgaven. Inmiddels heeft het vogeltje eindelijk rust…

  • Mee-eters

    04/06/2013

    De eerste jaren drinken jonge orang-oetans nog bij hun moeder, maar binnen een paar maanden eten ze ook vast voedsel met haar mee. Het begint met het proeven van kleine stukjes. En als later hun tandjes doorkomen, helpt het lang kauwen op harde groente ook.

    Aan tafel

    Willen de kleintjes mee-eten met hun moeder, dan moeten ze wel hun best doen. Vindt ze het eten toch niet zo lekker, dan is het geen probleem. Maar het lekkerste eten, zoals een sappig stuk fruit, geeft mams niet zomaar weg.

    ‘Mag ik ook?’

    We zien vaak dat Kesatu (1,5 jaar) bij zijn moeder Josje om wat eten ‘vraagt’. Hij komt dan met zijn mond naar haar mond toe, kijkt haar aan of probeert met zijn handjes haar mond open te trekken. Soms piept hij er ook een beetje bij om haar aandacht te trekken.

    Brutaal

    Merah (7 jaar) is nog brutaler dan Kesatu en trekt het eten gewoon uit de handen van haar moeder Radja of broer Willie. Dat laten ze gewoon toe... wij weten wel waarom. Als Merah haar zin niet krijgt begint ze heel hard te piepen of zelfs te gillen. En als ze écht baalt, dan stampt en slaat ze ook nog op de grond. Ze lijkt wel een verwende mensenkleuter die haar zin door wil drijven.

  • Orang-oetan bed

    30/05/2013

    Orang-oetans hebben een dag- en nachtritme dat vergelijkbaar is met dat van ons. Aan het einde van de dag geven we nog één keer eten, hun avondeten. Voor deze maaltijd komen ze graag binnen en daar blijven ze ook voor de nacht.

    Nest bouwen

    Na het avondeten maken ze hun bed op: een nest gemaakt van houtwol dat wij ze op dat moment aanbieden. Het houtwol is heel geschikt voor het bouwen van een nest. Het is vrij zacht en ze kunnen het zelf meenemen naar een plekje waar ze hun bed willen bouwen.

    ‘Kijk mij nou’

    Amos bouwt vaak een supergroot nest. Daar gaat hij op zijn rug in liggen en kijkt dan heel triomfantelijk om zich heen. De moeders liggen altijd samen met hun kinderen in een nest. Zelfs Willie, die al 11 jaar is, kruipt nog vaak bij zijn moeder Radja en zusje Merah.

    Speelkwartier

    Kawan, het zoontje van Wattana, heeft altijd een speelkwartiertje als het eigenlijk bedtijd is. Hij stoeit dan nog eventjes met het vrouwtje Silvia. Ze is gek op hem en vindt alles best wat hij doet. Daarna is het echt tijd om te slapen en kruipt ook Kawan bij zijn moeder in het nest.

    Ontbijt op bed

    De volgende ochtend treffen we de dieren vaak op dezelfde plek aan, in hun zelfgebouwde nest. Terwijl het ontbijt voor ze klaarmaken, hebben de orang-oetans alle tijd om rustig wakker te worden. Ontbijtje op bed zeg maar…

  • Regen en zonneschijn

    23/05/2013

    De orang-oetans hebben dagelijks de beschikking over hun ruime binnenverblijven én hun eilanden. Binnen of buiten, ze mogen zelf bepalen waar ze willen zijn. Bij regen is dat meestal binnen of bij een klein buitje onder een afdakje. Orang-oetans houden er niet van om zich helemaal nat te laten regenen. Het zijn zonaanbidders en ze kunnen waarschijnlijk niet wachten totdat de zomer in Nederland begint.. net als wij.

    Herkenbaar

    Bij mooi weer genieten de orang-oetans buiten van het zonnetje. Hoewel het echte boombewoners zijn, vinden ze het heerlijk om in het gras te liggen en ondertussen een hapje te eten. En willen ze tegen de zon inkijken, om even te checken of er een bekende in het publiek staat, dan gebruiken Sandy en Wattana hun hand als een soort zonneklepje boven hun ogen. Het is heel herkenbaar, want aan de andere kant van het eiland zien we de bezoekers precies hetzelfde doen.

    Verkoeling

    Orang-oetans kunnen niet zwemmen, maar ze houden wel van pootjebaden. Maar alleen bij zonnig weer natuurlijk. Vooral wanneer ze bij de smakelijke waterplanten kunnen lopen ze nog weleens een stukje het water in. Amos vist er met zijn superlange armen met gemak wat waterplanten uit. Een smakelijke, verkoelende traktatie. Nu het zonnetje nog…

  • Op de pil

    16/05/2013

    We willen graag dat Sandy zwanger wordt, daarom deelt ze haar verblijf vaak met Amos. De twee kunnen het over het algemeen erg goed met elkaar vinden… behalve als Amos teveel interesse toont in Sandy’s kinderen: Dayang (7,5) en Samboja (bijna 8). Voorheen stoeide hij nog veel met ze, maar sinds hij getransformeerd is in een echte vent is dat wel anders. Hij wil nu met ze paren.

    Moeder steekt er een stokje voor

    Sandy wil liever niet dat Amos aan haar kinderen komt. Ze probeert hem bij ze weg te halen door constant tussenbeide te komen. Soms geeft ze hem zelfs een flinke klap in zijn gezicht. Amos heeft de boodschap dan wel begrepen en laat Samboja en Dayang met rust. Maar er zal een moment komen dat Sandy er niet op tijd bij is en Amos wel zijn zin krijgt.

    Net als mensen

    De meiden kunnen wel kinderen krijgen, maar wij vinden dat ze daar nog te jong voor zijn. Ze zouden waarschijnlijk niet goed weten wat ze met een baby aan moeten. We hebben daarom voorzorgsmaatregelen getroffen. De twee dametjes krijgen nu dagelijks ‘de pil’. En omdat de hormoonhuishouding van orang-oetans heel veel lijkt op die van ons, is het dezelfde anticonceptiepil die veel vrouwen bij de huisarts halen…

  • De aanhouder wint

    09/05/2013

    Hoewel orang-oetans geen groepsdieren zijn, vinden ze elkaars gezelschap soms wel heel fijn. De kinderen van Sandy, Samboja en Dayang, tonen bijvoorbeeld regelmatig interesse in andere jonge orang-oetans.

    Op visite

    Als Samboja en Dayang nieuwsgierig door het raampje naar hun buren kijken, is dat voor ons een teken om ze ‘op visite’ te laten gaan. Vandaag nog waren de pubermeisjes op bezoek bij Josje en haar zoontje Kesatu. Dat is ook heel leerzaam voor ze, want zo leren ze wat het moederschap inhoudt.

    Bezorgde moeder

    Josje zag het niet zo zitten om de meiden bij haar zoontje te laten. Ze hield Kesatu stevig bij zich, maar dat vond hij maar niets. Hij maakte Samboja en Dayang duidelijk dat hij wel wilde spelen door zijn armen uit te strekken en ze heel indringend naar ze te kijken.

    Speelkwartier

    Moeder Sandy had in de gaten dat Josje haar kinderen te opdringerig vond. Keer op keer haalde ze haar dochters weg bij Kesatu. Ik denk dat Sandy wel zes keer heen en weer is gelopen, totdat ze het zat was en de moed opgaf. Het lukte de meiden om toch even met Kesatu te spelen. Ze waren zo druk met elkaar aan het stoeien, dat ze hun bezorgde moeders even helemaal leken te vergeten.

  • Orang-oetanproof?!

    02/05/2013

    Orang-oetans zijn enorm vindingrijk. En dat maakt het er voor ons niet makkelijker op. In de verblijven hangen stevige touwen, netten en dikke boomstammen. Wat wij met de allergrootste moeite niet los kunnen krijgen, is voor een orang-oetan een eitje.

    Knopen leggen

    Het zou ons nooit met onze blote handen lukken, maar Wattana maakt er af en toe een sport van om de touwen los te wurmen. En ze is zo goed met touwen, dat ze ze ook weer vastknoopt op een plek die haar beter uitkomt.

    Toeval of humor?

    Als Wattana genoeg heeft van het knopen, dan weet ze zich ook wel te vermaken met de biobodem. Diepe geulen en gaten graaft ze dan uit, precies voor de deur waar de dierverzorgers naar binnen stappen als ze het verblijf willen schoonmaken... Zal ze dat expres doen? Je zou het bijna denken.

    Niets is onverwoestbaar

    Ook Amos heeft er een handje van. Vorig jaar heeft hij zijn gebit getest op de ‘onverwoestbare’ rubberen hangmatten in zijn verblijf. Ook de dikke draagbalken aan het plafond zijn voor Amos een peulenschil. Soms loopt hij ineens met een enorm stuk hout rond. Slim als hij is komt hij dit wel ‘verkopen’ aan de dierverzorgers. Hij geeft het alleen als hij er een smakelijke beloning voor krijgt...

  • Wie kijkt nu naar wie?

    25/04/2013

    Er is nogal wat veranderd in het orang-oetan gebied. Zo zijn er extra uitkijkpunten gekomen rond de eilanden. De bezoekers kunnen de dieren van nóg dichterbij bewonderen. Ook leuk voor de orang-oetans, want zij kunnen de mensen nóg beter observeren.

    Eén blik zegt genoeg

    Soms lijkt het of de orang-oetans druk bezig zijn en niet op hun omstanders letten, maar niets is minder waar. Ze houden je wel degelijk in de gaten en herkennen medewerkers van Apenheul met gemak. Een dierverzorger kan niet ongezien door het gebied lopen, ook niet als hij geen Apenheul-kleding draagt. We kunnen zelfs aan de orang-oetans zien of er een bekende in het gebied is. Dat doen ze heel subtiel, met hun ogen. Eén blik is voldoende.

    ‘Aapjes kijken’

    Sinds kort houden we dagelijks een presentatie in het orang-oetan gebied. Hoewel de orang-oetans vrij zijn om binnen te blijven, komen ze bijna altijd buiten een kijkje nemen. Waarschijnlijk gewoon uit nieuwsgierigheid. Het is tenslotte een mooi moment om de bezoekers even te observeren. De orang-oetans die er toch voor kiezen binnen te blijven zijn daar gewoon te zien. Of op één van de andere eilanden.

  • Introductie

    18/04/2013

    De komst van de orang-oetans naar Apenheul was in 1999 een feit. Het verblijf is uniek in de wereld en we hebben het zo ontworpen dat het natuurlijke gedrag van de orang-oetans gestimuleerd wordt. We laten de orang-oetans zelf kiezen of ze gezelschap van soortgenoten willen of niet. Inmiddels zorgen we voor 13 prachtige orang-oetans. In deze blog stel ik er een paar aan je voor.

    Supermoeder Sandy

    Sandy staat bekend als supermoeder. Ze zorgt niet alleen voor haar eigen dochter, maar heeft er ook één geadopteerd. Wattana kwam naar Apenheul om de kunst af te kijken bij Sandy. Zij had namelijk geen idee wat het moederschap inhield. En met succes, want ze zorgt erg goed voor haar zoontje Kawan. Hij is het eerste kind van Wattana, maar ook van Amos.

    Koning Amos

    Orang-oetan Amos kwam in 2008 naar Apenheul als opvolger van ‘koning’ Karl. Door de aanwezigheid van Karl werd de ontwikkeling van Amos onderdrukt. Hij kreeg niet de wangplaten, lange haren en brede schouders die Karl wel had. Vorig jaar overleed Karl en sindsdien heeft Amos een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Armen als bielsen, haren onder zijn armen en wangplaten die nog groeien… Amos is al een echte koning.

    Meer weten? Regelmatig zullen we deze blog aanvullen met actuele verhalen over de orang-oetans.